expositie BEESTIG

17-05 t/m 28-06-2026

Dieren zijn lief, wild, grappig — en soms ook een beetje ongemakkelijk. In de tentoonstelling Beestig laten vijf kunstenaars zien dat dieren in kunst veel meer kunnen zijn dan alleen schattig of herkenbaar. Ze tonen dieren met een randje: vreemd, spannend, ontroerend of zelfs een tikje verontrustend.

In werk van Amber Veel, Henrique van Putten, Thamar Haak, Jacobien de Rooij en Gabrielle van de Laak duiken dieren op als hoofdrolspelers, fantasiewezens of als een soort spiegel van onszelf. Soms zijn ze herkenbaar, soms vervormd of bijna menselijk. Je ziet speelse beelden, maar ook werk dat schuurt of vragen oproept. Waarom vinden we sommige dieren aandoenlijk en andere eng? En wat zegt dat eigenlijk over ons?

De kunstenaars werken met verschillende materialen en technieken — van schilderkunst en tekeningen tot ruimtelijk werk — maar delen een fascinatie voor instinct, lichamelijkheid en de dunne grens tussen mens en dier. Humor en vervreemding liggen daarbij dicht bij elkaar.

Beestig is een tentoonstelling voor iedereen die van dieren houdt, maar ook openstaat voor het onverwachte. Laat je verrassen, glimlach, huiver misschien een beetje — en kijk daarna met nieuwe ogen naar de dieren om je heen.

 

Meer informatie over de kunstenaars:

Amber Veel (1981, Alkmaar)
In het werk van Amber Veel staat de grens tussen lichaam en omgeving centraal. Ze werkt met gevonden dierlijk materiaal, aarde en vloeistoffen, die ze samenbrengt in verstilde installaties. In glazen flessen lijken kleine lichamen even bewaard, terwijl ze ondertussen langzaam veranderen: ze drogen in, verkleuren, lossen op. Ook in haar tekeningen zie je dat proces terug — lichamen verdwijnen en laten alleen nog sporen achter. Haar werk voelt als een soort archief van vergankelijkheid, waarin vasthouden en loslaten steeds naast elkaar bestaan.

Thamar Haak (1978)
Thamar Haak toont kwetsbare momenten uit het dierenleven. In haar schilderijen en keramiek zien we pasgeboren konijntjes: klein, afhankelijk en volop bezig met overleven. Ze schildert op doorleefde ondergronden, waardoor niet alles wordt ingevuld — er blijft ruimte voor interpretatie. Haar werk raakt aan een ongemakkelijke vraag: waarom voelen we zo sterk mee met dieren, terwijl we ze ook gebruiken en consumeren? Die spanning tussen tederheid en realiteit maakt haar werk zowel zacht als confronterend.

Henrique van Putten (1977)
De kleurrijke, vaak aaibare fabeldieren van Henrique van Putten vertellen verhalen over menselijke emoties. Met textiel en tekeningen verbeeldt ze tegenstellingen die we allemaal kennen: angst en hoop, twijfel en overtuiging, vasthouden en loslaten. Haar dieren lijken soms speels en vriendelijk, maar dragen tegelijk iets dubbels in zich. Juist daardoor maken ze ingewikkelde gevoelens herkenbaar en verrassend licht.

Jacobien de Rooij (1947)
Jacobien de Rooij toont in BEESTIG een aantal monumentale tekeningen. Drie daarvan zijn geïnspireerd op vitrines met opgezette vogels — een herinnering aan natuurhistorische musea uit haar jeugd. In haar werk speelt herinnering een grote rol: ze tekent nooit direct naar de werkelijkheid, maar altijd vanuit wat is blijven hangen. Dat levert beelden op die tegelijk precies en dromerig zijn. De Rooij heeft een lange, internationale carrière en blijft zich vernieuwen, met werk dat rust en ruimte biedt in een drukke wereld.

Gabriëlle van de Laak (1958)
In het werk van Gabriëlle van de Laak spelen kleur, ruimte en verbeelding een belangrijke rol. Vanuit haar atelier aan de Waal maakt ze schilderijen en tekeningen waarin werkelijkheid en fantasie in elkaar overlopen. In BEESTIG toont zij vijf werken met vogels: kleurrijke verschijningen die balanceren tussen herkenbaar en denkbeeldig. Haar composities van lijnen, vlakken en vormen roepen beweging en diepte op, terwijl kleur steeds de hoofdrol speelt. De vogels ogen speels en licht, maar dragen tegelijk iets raadselachtigs in zich.

 

Het werk hiernaast is van Jacobien de Rooij.

Ga terug