WINTERZON

14-12-2025 t/m 25-01-2026

Geel als vitamine voor donkere dagen

Licht en kleur zijn vaak een bron van inspiratie voor kunstenaars. Licht en kleur beïnvloeden onze emoties. Vooral geel – symbool voor het licht van de zon – kan ons positief en gelukkig stemmen. In de tentoonstellingsruimte van de Kunstuitleen Alkmaar is Winterzon te zien. Zeven kunstenaars tonen speciaal werk, waarin zij ieder voor zich, de kracht van de kleur geel centraal stellen.

In de tentoonstelling Winterzon speelt de waarneming een grote rol. Geen lange teksten of toelichtingen. Het zien en ervaren van kunst gaat verder dan het denken. Kleur speelt hierbij een belangrijke rol en zorgt voor een verbinding tussen de bijzondere werken van Sanne Bax, Piet Dieleman, Suzan Drummen, Jasper van der Graaf, Esther Jiskoot, Lea Asja Pagenkemper en Marianne Roodenburg.

Kunst en Kleur: onmisbaar in de winter om onze batterijen op te laden.

De tentoonstelling is samengesteld door gastcurator Marianne Roodenburg.

De opening is op zondag 14 december, inloop vanaf 15 uur. Je bent welkom!

 

Over de kunstenaars:

Sanne Bax maakt getufte textielsculpturen van natuurlijke wol, die herinneringen meedragen aan het landschap. Zij maakte een wekenlange voettocht door verlaten landschappen in California. Deze ervaring neemt zij mee in haar werk: haar zoektocht naar de menselijke maat, het alleen zijn in het overweldigende landschap.
Elk stadium van het maakproces van de sculpturen is van haar hand: het verven, wassen, spinnen en tuften; elke vezel en elk lusje zijn door haar handen gegaan. Deze arbeidsintensieve aanpak biedt haar veel tijd tot reflectie over de vorm die het eindresultaat moet aannemen.

Suzan Drummen’s werk is ambivalent, het beweegt heen en weer tussen schoonheid en afstotelijkheid. Hoewel het werk abstract is en naar zichzelf verwijst, en de strikt persoonlijke beeldtaal steeds terugkeert, reageert het ook op de maatschappij en de dynamische, onzekere wereld van vandaag. Soms is het betoverend mooi en biedt het een veilig gevoel van orde, maar even later is het misselijkmakend, ronduit chaotisch en lelijk. Met behulp van verdubbelingen, spiegelingen, schaalvergrotingen en droste-effecten buitelen parallelle motieven over en door elkaar. Dit spel van aantrekking en afstoting dwingt ons om alles steeds opnieuw in vraag te stellen.

Piet Dieleman woont en werkt in zijn atelier in Middelburg. Zijn werk is voor hem een middel om steeds opnieuw na te kunnen denken over het beeld op het schilderij of op de print. Heeft het schilderij betekenis zonder een onderwerp, dus als een concreet beeld? Heeft dan een afbeelding van een plant in feite ook een concrete betekenis? Je herkent de voorstelling, maar die lijkt ondergeschikt aan de vorm, het licht en de kleur in het werk. Als kunstenaar is Piet Dieleman altijd bezig geweest met licht en kleur, die zorgen voor ruimte in zijn werk. Los van de voorstelling moet het werk door zijn kijken-denken-handelen een betekenis krijgen die de toeschouwer kan begrijpen en voelen zonder tekst.

Jasper van der Graaf maakt schilderingen die strak en abstract zijn als logo’s of verkeersborden, maar met de rauwe energie van street art of abstracte graffiti. Zijn werk duikt op in galeries en op straat: grote muurschilderingen die binnen- en buitengevels transformeren, of intiemere kleine schilderijen. De ruimtelijke omstandigheden van de architectuur zijn bepalend voor het ontwerp, het werk is maatwerk, als een ruimtelijke tatoeage. Van der Graaf’s werk was onder andere te zien bij Transmitter in New York, het Mondriaanhuis in Amersfoort, De Lakenhal in Leiden en MuralsInc in Rotterdam.

Esther Jiskoot is geïnteresseerd in overlevingsstrategieën en onbewuste drijfveren, in dat deel van de mens wat we juist niet prijsgeven. Zij maakt intieme en zinnelijke sculpturen die zich bewegen langs de grenzen van lichaam, abstractie en instrumentaliteit. De ontworsteling aan maatschappelijk opgelegde verwachtingen en het toegeven aan de eigen identiteit geeft haar richting in haar werk. Jiskoot haalt vaak inspiratie uit traditionele ambachtelijke technieken die hun oorsprong vinden in verschillende culturen – technieken die diep verbonden zijn met identiteit en erfgoed. Het contrast tussen het wilde en het verfijnde is een terugkerend thema in haar werk.

Lea Asja Pagenkemper werkt met pigment op onbehandeld canvas in grote formaten, vaak neergelegd op de grond, waar zij haar hele lichaam inzet tijdens het schilderen. Dit proces leidt tot een organisch beeld van geometrische vlakken en lijnen, waarbij het kleine toeval een belangrijke rol speelt. De natuur en het leven zijn immers organisch. Het toeval speelt daar ook een rol, en daarin schuilt een onmiskenbare schoonheid. Zoals je van een boom in het bos niet kunt zeggen dat hij niet in het beeld past, de bomen zijn juist heel mooi in hun anders zijn en ook in hun gezamenlijkheid, hun eenheid. Zo maakt zij ook haar schilderijen. Elke levenservaring heeft daarop zijn invloed. Het werk verandert daardoor steeds weer, een constant gegeven.

In werk van Marianne Roodenburg zijn bebouwde locaties steeds een terugkerend onderwerp. Ruimtes waarin wij ons kunnen bevinden hebben haar altijd geïnteresseerd. Wat zijn wij zonder een huis, een ruimte, een eigen gebied? De ruimtes staan voor een concreet plan over binnen en buiten. In haar schilderijen verhoudt zich dit planmatige concept tot de onvoorziene dynamiek van verf en kleur op het doek, een balans tussen structuur en intuïtie, ruimte en kleur. Zij zoekt naar grenzen tussen onbewogen en bewegen. Een grens, hoe dan ook, staat voor een breed scala aan emoties die steeds urgenter lijkt, zoals veiligheid, eigenheid, afstand, hier willen blijven of juist daarbuiten.